मराठी भाषा संवर्धनाची काळाची गरज

मराठी भाषा ही केवळ संवादाचे माध्यम नसून ती आपली सांस्कृतिक ओळख आहे. मातृभाषा म्हणून मराठीचा गौरव होणे ही प्रत्येक मराठी माणसाची जबाबदारी आहे. व्यक्तीच्या विचारांची मांडणी, भावना व्यक्त करण्याची क्षमता आणि व्यक्तिमत्त्वाचा विकास यामध्ये मातृभाषेचा मोठा वाटा असतो. मराठी भाषेमुळे आपली परंपरा, मूल्ये आणि जीवनशैली जतन होत राहते. म्हणूनच मराठी भाषा संवर्धन ही काळाची नितांत गरज आहे.

मराठी भाषेचा इतिहास अत्यंत समृद्ध असून संतसाहित्याने तिला वैचारिक उंची दिली आहे. संत ज्ञानेश्वरांनी “मराठीचे कौतुक इतुके करीन, अमृताहुनी जिंकेल” असे म्हणत मराठी भाषेचा अभिमानाने गौरव केला. संत तुकाराम, नामदेव, एकनाथ यांनी आपल्या अभंग, ओव्या आणि भारुडांमधून मराठीला लोकभाषेचे स्थान मिळवून दिले. या संतांच्या लेखनामुळे मराठी सर्वसामान्य माणसाच्या जीवनाचा अविभाज्य भाग बनली. त्यामुळे मराठी ही श्रद्धा, ज्ञान आणि अनुभवांची भाषा ठरली.

मातृभाषा ही भावना, प्रेम आणि नातेसंबंध यांचे सर्वात प्रभावी माध्यम आहे. कुटुंबातील संवाद मातृभाषेत झाल्यास आपुलकी, विश्वास आणि समज वाढते. माणूस आपल्या मातृभाषेत जितका सहज, स्पष्ट आणि प्रामाणिकपणे व्यक्त होतो, तितका तो इतर कोणत्याही भाषेत होऊ शकत नाही. यामुळे आत्मविश्वास वाढतो आणि व्यक्तिमत्त्व अधिक सशक्त बनते. अशा सुदृढ व्यक्तिमत्त्वामुळे करिअरच्या संधीही अधिक व्यापक होतात.

मराठी भाषेला अनेक थोर लेखक, कवी आणि नाटककारांनी समृद्ध केले आहे. पु. ल. देशपांडे यांच्या लेखनातून मराठीतील विनोद आणि संवेदनशीलता प्रकट होते. वि. स. खांडेकर, ग. दि. माडगूळकर, विजय तेंडुलकर, शिवाजी सावंत यांनी समाज, माणूस आणि मूल्यांवर सखोल लेखन केले. त्यांच्या साहित्यामुळे मराठी भाषेचा शब्दसंग्रह आणि विचारविश्व अधिक व्यापक झाले. मराठी साहित्याने समाजप्रबोधनाची मोठी भूमिका बजावली आहे.

आजच्या धावपळीच्या युगात काही लोक मराठी भाषेचा वापर टाळताना दिसतात. मातृभाषेकडे दुर्लक्ष होणे ही चिंताजनक बाब आहे. भाषेचा वापर कमी झाल्यास संवादातील दरी वाढते आणि गैरसमज निर्माण होतात. याचा परिणाम सामाजिक सलोखा आणि मानसिक आरोग्यावरही होऊ शकतो. त्यामुळे मराठीचा दैनंदिन वापर जाणीवपूर्वक वाढवणे अत्यावश्यक आहे.

मराठी पुस्तके वाचणे, कविता ऐकणे आणि संवाद साधणे यामुळे भाषेचे संवर्धन होते. वाचनामुळे विचारप्रक्रिया प्रगल्भ होते आणि भाषेवर प्रभुत्व मिळते. नवीन शैक्षणिक धोरणानुसार मातृभाषेला शिक्षणात विशेष महत्त्व देण्यात आले आहे. अगदी अभियांत्रिकी आणि तांत्रिक शिक्षणातही मराठीचा वापर प्रोत्साहित केला जात आहे. यामुळे ज्ञान अधिक सहज आणि परिणामकारक रीतीने आत्मसात होते.

बालवयातील शिक्षण मातृभाषेत झाले तर मुलांचा बौद्धिक आणि भावनिक विकास वेगाने होतो. मातृभाषेच्या मजबूत पायावर इतर भाषा शिकणे अधिक सोपे जाते. मराठी भाषेचा व्याकरणशुद्ध अभ्यास केल्यास भाषेची शुद्धता आणि सौंदर्य टिकून राहते. ज्ञानेश्वरी, दासबोध, ययाती, श्रीमान योगी, छावा यांसारखी ग्रंथसंपदा मराठीच्या वैचारिक संपन्नतेचे प्रतीक आहे. ही परंपरा पुढील पिढीपर्यंत पोहोचवणे आवश्यक आहे.

मराठी भाषा ही आपली अस्मिता, आपली मुळे आणि आपला आत्मा आहे. “भाषा टिकली तर संस्कृती टिकते” हा सुविचार मराठी संवर्धनाचे महत्त्व अधोरेखित करतो. किमान घरात तरी मराठीचा वापर करून आपण भाषेप्रती आपले कर्तव्य निभावू शकतो. मराठीवर प्रेम करणे म्हणजे आपल्या संस्कृतीवर प्रेम करणे होय. म्हणूनच मराठी भाषेचे जतन आणि संवर्धन ही प्रत्येक मराठी माणसाची सामूहिक जबाबदारी आहे.

– प्रा. सुरज दिलीपराव कुलकर्णी, M.E. (E&TC Engg), C-DAC, सहाय्यक प्राध्यापक, JSPM चे भिवराबाई सावंत इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजी अँड रिसर्च, वाघोली, पुणे